06-12-13

Werkgroep Morkhoven: criminele praktijken van Justitie

Brussel, 6.12.2013

Briefje aan een medestander

Beste B,

Zoals je weet, heeft Marcel Vervloesem sinds 2006 een spreekverbod met de pers dat hem door de correctionele rechtbank van Turnhout werd opgelegd.
 
Bij zijn vrijlating in 2010, kreeg hij bovendien een contactverbod met Jacqueline en mij terwijl wij hem gedurende 2 jaar iedere week (en soms 2 keren per week) in de gevangenis van Brugge gingen bezoeken.
 
Marcel kreeg ook een reisverbod opgelegd zodat hij niet naar het buitenland kon om conferenties rond kindermisbruik bij te wonen. Hij mocht geen deel uitmaken van verenigingen die kindermisbruiken bestreden.en mocht zelfs gedurende een tijdje zijn eigen dochter en kleinkinderen niet meer zien.
 
Dat maakte dus dat J. en ik hem ook niet meer zagen terwijl wij ten zeerste op hem gesteld waren en wij ook alles gedaan hadden om hem levend uit de gevangenis te halen.
 
Marcel die nog steeds bestuurslid is van de vzw Werkgroep Morkhoven, waarvan ik de voorzitter ben, kan ook al jarenlang geen bestuursvergaderingen meer bijwonen doordat wij hem niet meer mogen zien.
 
Het is door de Vrijheid van Vereniging, de persvrijheid, het recht op vrije meningsuiting en de vrijheid van elkaar te zien of te spreken, af te schaffen dat men de kinderpornozaak Zandvoort met, volgens het rapport van de federale politie, 88.539 beelden van slachtoffers (waaronder zich ook jou kinderen hadden kunnen bevinden) in de doofpot heeft gestopt. 
En met 'beelden van slachtoffers' bedoel ik talrijke beelden van verkrachtingen, zelfs van baby's.  Ik kan je enkele foto's laten zien indien je me niet gelooft.
 
In de zaak Zandvoort bevinden zich ook documenten over de peuterverkrachtingen in de Amsterdamse kinderkribben waarvan ik de Belgische en Nederlandse justitieminister tijdens het proces tegen Robert M. (het zogenaamde Monster van Riga) een kopie bezorgde met het verzoek om die toe te voegen aan het gerechtelijk dossier.  
Ik schreef ook naar de Nederlandse Koningin.
Ik ontving echter geen antwoord.
 
Zolang Marcel leeft, zal men hem blijven aanklagen en vervolgen. 
 
Hij werd zopas uitgenodigd voor een interview met een Nederlandse lokale radio en ik heb de laatste tijd weer heel wat gepubliceerd rond deze schandalige kwestie.
 
Het gevolg hiervan was dat Marcel een waarschuwing kreeg van de Justitie te Turnhout. Men zei hem dat hij 'moest oppassen omdat zijn spreekverbod en zijn contactverbod nog steeds gelden'.
 
Omdat ik het beu ben dat de Justitie zomaar eventjes beslist wie mijn vrienden zijn en met welke vrienden ik mag omgaan waardoor ze mijn vrijheid op een onwettelijke manier aan banden legt, heb ik besloten om Marcel opnieuw te gaan bezoeken. Laat de politie dan maar een verslag opmaken waarin staat dat ik een van mijn beste vrienden niet meer mag zien.
 
Toen ik enkele dagen geleden naar Marcel telefoneerde, sprong mijn GSM plotseling af, wat normaal gezien nooit gebeurt tijdens het telefoneren.
Ik dacht eerst dat de batterij van mijn GSM plat was.
Dus ik heb die batterij terug opgeladen en dacht dat het toen terug in orde was.
Maar ik kon niet meer in mijn bestand geraken doordat mijn codewoorden blokkeerden of telkens terug van het scherm verdwenen.
 
Ik ging naar Mobistar om een klacht neer te leggen.  De man in het kantoor, die de zaakvoerder bleek te zijn van Mobistar Antwerpen, zei me dat er 'wel een reden zou zijn voor het blokkeren van mijn GSM'.
 
Hij ontkende eerst dat er een probleem was maar tenslotte gaf hij mij een nieuwe SIM-kaarl.
 
Al mijn berichten en telefoonnummers waren echter verdwenen zodat ik verplicht ben geweest om dat allemaal terug in orde te brengen.
 
Zo, dat was het.
 
Jan
 
Jan Boeykens, voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

De commentaren zijn gesloten.